ศึกสายเลือดดุสิตธานี: ขัดแย้ง สืบทอดอำนาจ และเดิมพันธุรกิจไทยในตำนาน

สาระหลักของข้อขัดแย้ง

• ความขัดแย้งภายในครอบครัวผู้ก่อตั้ง ดุสิตธานีระหว่าง นายชนินทธ์ โทณวณิก 🔗(รักษาการประธานบอร์ด) และน้องสาวสองคน เกิดขึ้นเรื่องการควบคุมอำนาจบริหารและการเลือกตั้งกรรมการใหม่ โดยฝ่ายชนินทธ์กังวลว่าสัดส่วนหุ้นกลุ่มเซ็นทรัลที่เพิ่มขึ้น อาจทำให้บริษัทสูญเสียอัตลักษณ์และจิตวิญญาณความเป็นแบรนด์ไทย

• ฝ่ายบริษัท ชนัตถ์และลูก (ฝ่ายน้องสาว) ยืนยันว่าการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการ และการเชิญเซ็นทรัลร่วมเป็นกรรมการ คือการลงทุนและดูแลกิจการให้โปร่งใส ไม่ใช่การเปิดทางให้กลุ่มเซ็นทรัลครอบงำหรือ Take Over

สัดส่วนหุ้นและบทบาท “เซ็นทรัล”

• เซ็นทรัลพัฒนากลายเป็นผู้ถือหุ้นหลักในดุสิตธานี (ปัจจุบันถือหุ้นประมาณ 17.09%) และได้มีตัวแทนร่วมในบอร์ดบริหารตามสัดส่วนหุ้น

• โครงการสำคัญ “ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค” เป็นการร่วมทุนจัดตั้งระหว่างดุสิตธานีและเซ็นทรัล

• เซ็นทรัลออกแถลงการณ์ปฏิเสธเจตนาเข้าครอบงำ หรือเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหาร เน้นการดูแลเงินลงทุนและสนับสนุนองค์กร

ปัญหาธุรกิจและข้อเสนอเปลี่ยนแปลง

• บริษัท ชนัตถ์และลูก ระบุว่า ดุสิตธานีขาดทุนต่อเนื่องเกิน 5 ปี (ขาดทุนสะสมกว่า 1,254 ล้านบาท) จึงเสนอให้เปลี่ยนคณะกรรมการ หวังแก้ปัญหาวิกฤตธุรกิจ.

• ฝ่ายบริษัทฯ ยอมรับให้มีตัวแทนเซ็นทรัลร่วมเป็นกรรมการใหม่ (2 ใน 10 คน) แต่มั่นใจเซ็นทรัลไม่มีอำนาจควบคุมและกิจการยังอยู่ภายใต้ทายาทผู้ก่อตั้ง

• ความขัดแย้งเรื่องมรดก ยังไม่สามารถตกลงกันได้ ถือเป็นเรื่องครอบครัวและแยกจากประเด็นกิจการหลัก

จุดยืนของแต่ละฝ่าย

• ชนินทธ์ โทณวณิก: เน้นจิตวิญญาณแบรนด์ไทย และความโปร่งใส ไม่ต้องการให้อิทธิพลภายนอกมาครอบงำ

• บริษัท ชนัตถ์และลูก/น้องสาวสองคน: เน้นการเปลี่ยนแปลงเพื่อกอบกู้ธุรกิจ ไม่เปิดทางให้บุคคลภายนอกครอบงำอำนาจ ดำเนินการทุกอย่างบนหลักธรรมาภิบาล โปร่งใส และเพื่อประโยชน์ผู้ถือหุ้นรวม.

• เซ็นทรัลพัฒนา: ย้ำจุดยืนเป็นเพียงพันธมิตร ไม่หวังควบคุมกิจการ พร้อมสนับสนุนและลงทุนร่วมเติบโต
   

ลำดับเหตุการณ์ความขัดแย้งของกลุ่มดุสิต

• 3 พฤษภาคม 2563
  ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย  ถึงแก่อนิจกรรม
  ผู้ก่อตั้งกลุ่มดุสิตธานี เสียชีวิตลงด้วยวัย 99 ปี ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่นำไปสู่การแยกขั้วภายในครอบครัว
   
• 15 พฤศจิกายน 2564
  ทายาทเริ่มประชุมหารือสืบทอดอำนาจ
  ชนินทธ์ โทณวณิก เรียกประชุมครอบครัวครั้งแรกเพื่อวางกรอบการแบ่งมรดกและโครงสร้างบริหาร หลังผ่านการไว้ทุกข์ครบปีแรก
   
• 14 กุมภาพันธ์ 2568
  การปลดชนินทธ์จาก “บริษัท ชนัตถ์และลูก จำกัด”ผู้ถือหุ้นเสียงข้างมาก (สองน้องสาว) ลงมติให้ถอดชื่อชนินทธ์ โทณวณิก ออกจากกรรมการบริษัทโฮลดิ้งหลักของดุสิตธานี เป็นการเปิดศึกสายเลือดอย่างเป็นทางการ
   
• 25 เมษายน 2568
  มติไม่อนุมัติงบการเงินปี 2567
  ที่ประชุมผู้ถือหุ้น “ชนัตถ์และลูก จำกัด” ไม่อนุมัติงบการเงินบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) ประจำปี 2567 ส่งผลให้หุ้น DUSIT ตกอยู่ในเครื่องหมาย SP ชั่วคราว
   
• 28 พฤษภาคม 2568
  เลื่อนประชุมผู้ถือหุ้น ดุสิตธานี
  ต้องเลื่อนการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นและการคัดเลือกผู้ตรวจสอบบัญชี เนื่องจากยังไม่สามารถสรุปมติสำคัญเรื่องงบการเงินและโครงสร้างบริหารได้
   
• 26 สิงหาคม 2568
  ชนินทธ์ โทณวณิก แถลงข่าวเปิดใจ
  ชนินทธ์ออกแถลงการณ์ชี้แจงว่า “ปัญหามาจากรอยร้าวในครอบครัว” เตือนว่าความขัดแย้งอาจเปิดทางให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่นอกครอบครัวเข้ามาแทรกแซงธุรกิจและทำลายธรรมาภิบาลขององค์กร
   
• 27 สิงหาคม 2568
  บริษัท ชนัตถ์และลูก จำกัด ชี้แจ้งข้อเท็จจริง
  บริษัท ชนัตถ์และลูก จำกัด ได้ออกแถลงการณ์ชี้แจงเกี่ยวกับผลประกอบการของบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) ที่ขาดทุนต่อเนื่องมานานกว่า 5 ปี ยืนยันว่าไม่มีเจตนาที่จะทำร้ายหรือทำลายบริษัทดุสิตธานี มีแต่จะให้การสนับสนุนเพื่อให้กิจการเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น
   
• 26 กันยายน 2568
  บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) เตรียมจัดประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น
  ในการประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) จะมีขอมติถอดถอน นายชนินทธ์ โทณวณิก ออกจากกรรมการบริษัทอย่างเป็นทางการ
   

บริบทและจุดเริ่มต้นความขัดแย้ง

การเปลี่ยนผ่านอำนาจในองค์กรธุรกิจขนาดใหญ่ มักมาพร้อมกับความท้าทาย โดยเฉพาะเมื่อจุดเริ่มต้นของปัญหามาจากความสูญเสียของผู้ก่อตั้งซึ่งเป็นศูนย์รวมจิตใจและความชอบธรรมในการบริหาร สำหรับกลุ่มดุสิต การเสียชีวิตของ ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย 🔗 ผู้ก่อตั้งกลุ่มดุสิต ได้นำไปสู่ความขัดแย้งรุนแรงระหว่างทายาทในตระกูล โดยเฉพาะกรณีการแบ่งสรรมรดกและอำนาจในบริษัทโฮลดิ้งหลัก ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องสามคนซึ่งแต่เดิมตกลงกันเรื่องการถือหุ้น กลับเปลี่ยนไปเมื่อมูลค่าและอนาคตทางเศรษฐกิจของธุรกิจถูกยกขึ้นมาพิจารณาใหม่ ความตกลงเดิมต้องล้มไปและเกือบทุกสายสัมพันธ์ภายในครอบครัวถูกรื้อถอนลงอย่างปวดร้าว

ลำดับเหตุการณ์นำไปสู่วิกฤตการบริหาร ในช่วงที่ทายาทใช้อำนาจเสียงโหวตเพื่อปรับโครงสร้างกรรมการ ผลก็คือการถอดถอนชนินทธ์ โทณวณิกออกจากตำแหน่งสำคัญในบริษัท รวมถึงสิทธิในการบริหารจัดการกองมรดกและธุรกิจหลักของกลุ่มดุสิต การไม่อนุมัติงบการเงินของบริษัทในปี 2567 เป็นสัญญาณสำคัญที่บ่งบอกถึงความรุนแรงและเรื้อรังของความขัดแย้งนี้ เหตุการณ์เหล่านี้ส่งกระทบต่อความมั่นใจของผู้ถือหุ้นรายย่อยและพันธมิตรธุรกิจทั้งในและต่างประเทศ แผนลงทุนเมกะโปรเจกต์หมื่นล้านจึงต้องชะงักลงทันที

ความขัดแย้งในกลุ่มดุสิตครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงปัญหาส่วนบุคคล หากแต่ขยายไปสู่โครงสร้างองค์กร กระทบต่อทั้งทิศทาง ธุรกิจ และเสถียรภาพโดยรวม เป็นตัวอย่างสำคัญของปัญหาสายเลือดและการชิงอำนาจที่พบได้ในธุรกิจครอบครัวขนาดใหญ่ ซึ่งมักจะท้าทายหลักธรรมาภิบาลและความมั่นคงในระยะยาวขององค์กร ท้ายที่สุด เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นว่า การจัดการธุรกิจครอบครัวแม้จะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเพียงใด ก็ยังตกอยู่ภายใต้กระแสแห่งผลประโยชน์และอำนาจอันโยงใยกับยุคสมัย ความขัดแย้งดังกล่าวยังไม่มีวี่แววว่าจะยุติลงในอนาคตอันใกล้ ผลกระทบต่อกลุ่มธุรกิจดุสิตจึงดำเนินต่อไปและกลายเป็นกรณีศึกษาเชิงลึกสำหรับการสืบทอดธุรกิจในสังคมไทย
 

“ชนินทธ์ โทณวณิก” เปิดใจครั้งแรก

ในวันที่ 27 สิงหาคม 2568 ชนินทธ์ได้เลือกที่จะเผยความรู้สึกและจุดยืนของตัวเองกลางวงศึกสายเลือดที่กลายเป็นประเด็นร้อนในธุรกิจโรงแรมไทย โดยเฉพาะเมื่อมีความพยายามเปลี่ยนแปลงโครงสร้างคณะกรรมการบริษัท ซึ่งเขามองว่ามีความ “ผิดปกติ” และอาจเป็นการเปิดทางให้กลุ่มธุรกิจใหญ่ “เซ็นทรัล” เข้ามาถืออำนาจบริหารในดุสิตธานีมากขึ้น

ในแง่มุมของชนินทธ์ องค์กรแห่งนี้ไม่ใช่แค่ธุรกิจ หากแต่เป็น “มรดกทางจิตวิญญาณ” ที่ท่านผู้หญิงชนัตถ์ โทณวณิก ผู้เป็นผู้ก่อตั้งได้สร้างสรรค์ไว้บนพื้นฐานของความเป็นแบรนด์ไทยอย่างแท้จริง การเปลี่ยนมือหรือเปลี่ยนทิศทางจากอิทธิพลภายนอก จึงมีความหมายมากกว่าการจัดสรรผลประโยชน์ทางธุรกิจ มันคือการต่อสู้เพื่อรักษาอัตลักษณ์และจิตวิญญาณขององค์กรไทย

ในขณะเดียวกัน ดุสิตธานีก็กำลังสร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของตัวเองผ่านโครงการเรือธงขนาดใหญ่อย่าง “ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค” ซึ่งประกอบไปด้วยโรงแรมใหม่และเรสซิเดนเซสที่ตั้งใจจะสร้างสถิติรายได้และกำไรสูงสุดในประวัติการณ์ของบริษัท

ประเด็นทั้งหมดนี้สะท้อนให้เห็นว่า ศึกสายเลือดและความเปลี่ยนแปลงในดุสิตธานี ไม่ใช่เพียงการแย่งชิงอำนาจหรือปรับโครงสร้างหุ้นเพียงอย่างเดียว หากแต่หมายถึงการรักษามรดกขององค์กรไทย ขณะเดียวกันก็ต้องเดินหน้าเพื่อ “เติบโต” ในโลกธุรกิจที่การแข่งขันสูงขึ้นทุกวัน ดุสิตธานีจึงกลายเป็นเวทีที่สำคัญของทั้งความขัดแย้งและความหวัง ว่าจะสามารถก้าวข้ามวิกฤตนี้และรักษาอัตลักษณ์ความเป็นไทยไว้เคียงคู่กับความสำเร็จทางธุรกิจ

ในแง่มุมของชนินทธ์ องค์กรแห่งนี้ไม่ใช่แค่ธุรกิจ หากแต่เป็น “มรดกทางจิตวิญญาณ” ที่ท่านผู้หญิงชนัตถ์ โทณวณิก ผู้เป็นผู้ก่อตั้งได้สร้างสรรค์ไว้บนพื้นฐานของความเป็นแบรนด์ไทยอย่างแท้จริง - ชนินทธ์ โทณวณิก

ความเคลื่อนไหวหุ้นดุสิตธานีและบทบาทของกลุ่มเซ็นทรัล

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) หรือ CPN หนึ่งในกลุ่มธุรกิจยักษ์ใหญ่ของไทย ได้เพิ่มบทบาทเข้าถือหุ้นในบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) จนกลายเป็นประเด็นร้อนในแวดวงธุรกิจและครอบครัวผู้ก่อตั้งดุสิตธานี

เซ็นทรัลพัฒนาเข้าสู่การเป็นผู้ถือหุ้นของดุสิตธานีอย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ปี 2561 โดยปัจจุบันถือหุ้นอยู่ที่ประมาณ 17.09% หรือ 145,238,320 หุ้น ซึ่งตำแหน่งดังกล่าวทำให้สามารถมีตัวแทนเข้าไปเป็นกรรมการในบอร์ดบริหารของดุสิตธานีได้ ในฐานะพันธมิตรทางธุรกิจ โครงการแฟลกชิปอย่าง “ดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค” ก็ถือกำเนิดขึ้นจากการร่วมทุนกันของทั้งสองกลุ่มตั้งแต่ปี 2560

ในมุมของเซ็นทรัลพัฒนา การถือหุ้นดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการลงทุนร่วมและพัฒนาโครงการเท่านั้น โดยยืนยันว่าการมีตัวแทนเข้าร่วมคณะกรรมการเป็นแนวปฏิบัติตามสัดส่วนการถือหุ้น เพื่อดูแลเงินลงทุนของบริษัทเอง มิเคยมีเจตนาควบคุมหรือแทรกแซงการบริหารของดุสิตธานี

อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของ “ชนินทธ์ โทณวณิก” และฝ่ายที่ต้องการรักษาอัตลักษณ์ของแบรนด์ไทย กลับมองว่าการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างผู้ถือหุ้นและกรรมการอาจนำไปสู่การเสียอิทธิพลและทิศทางดั้งเดิมของบริษัท โดยเฉพาะเมื่อ “กลุ่มเซ็นทรัล” เคยเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นมากถึง 22.5% ในบางช่วงเวลา สร้างความกังวลว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างองค์กรและอำนาจตัดสินใจสำคัญในอนาคต

ประเด็นหุ้นและอิทธิพลจากกลุ่มใหญ่อย่างเซ็นทรัล จึงกลายเป็นหัวใจสำคัญของศึกสายเลือดภายในดุสิตธานีในปัจจุบัน ทำให้การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การถกเถียงทางผลประโยชน์ แต่รวมถึงการต่อสู้ทางจิตวิญญาณของแบรนด์ไทยที่ทุกฝ่ายต่างต้องการรักษาไว้ควบคู่กับการเติบโตในกระแสทุนนิยมยุคใหม่